świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej; w sytuacji ograniczonych możliwości ich udzielenia – prawo do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych procedury ustalającej kolejności udzielania świadczeń, a w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia – do natychmiastowego udzielenia świadczeń;
informacji o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, następstwach ich zastosowania lub zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu; Pacjent ma prawo żądać również aby lekarz nie udzielał mu wspomnianych informacji , a także wskazać osoby upoważnione do otrzymywania informacji o jego stanie zdrowia;
zachowania w tajemnicy przez osoby wykonujące zawody medyczne informacji związanych z pacjentem, z wyłączeniem sytuacji szczególnych lub za zgodą pacjenta; osoby te są związane tajemnicą także po śmierci pacjenta;
wyrażenia zgody – lub odmowy – na udzielenie świadczeń zdrowotnych, po otrzymaniu informacji (zgoda świadoma);
w przypadku zabiegu operacyjnego lub procedur podwyższonego ryzyka zgoda wymaga formy pisemnej;
poszanowania intymności i godności, w tym do obecności osoby bliskiej, a także umierania w spokoju i godności;
dostępu do dotyczącej go dokumentacji medycznej, ochrony danych w niej zawartej, upoważnienia osoby przez niego wskazanej do udostępnienia jej dokumentacji medycznej, w tym także po śmierci;
zgłoszenia sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza;
poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, w tym do kontaktu z innymi osobami (osobistego, korespondencyjnego lub telefonicznego), jak również do opieki duszpasterskiej.
(podstawa prawna: ustawa z dnia 8 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta Dz.U.2009.52.417 ze zm.)